Een geheimtip voor Fano: de vroegere Sint-Franciscuskerk.

Wie Fano zegt, denkt meteen aan de gezellige badplaats aan de Adriatische Zee, of aan de leuke fietsstad. Of aan het eindpunt van de Romeinse Via Flaminia, of aan de oudste carnavalsstad van heel Italie…

Maar wij ontdekten er ook een speciaal bouwwerk of beter gezegd , het restant van een oud gebouw, midden in het centrum van Fano. meer bepaald in de Via San Francesco d`Assisi, parallel met de hoofdstraat Via Garibaldi.

Opgelet je loopt er voor je het weet zo voorbij, want het stadhuis dat er naast ligt, valt meer op.

Het voorportaal van de ex-kerk San Francesco:

Net voorbij dit gebouw beland je bij een groot voorportaal. Op de muur vermeldt een plakkaat Tombe Malatestiane, de graven van de familie Malatesta, ooit een machtige familie. Links zie je het praalgraf (14de eeuw) van Paola Bianca, de vrouw van de toen heersende PandolfoIII Malatesta. Rechts ervan bevindt zich zijn graf uit de 15de eeuw.

Ook hun arts Bonetto da Castelfranco kreeg er een plaats. Fotograferen blijkt moeilijk, want een ijzeren hek beschermt het voorportaal, enerzijds tegen vandalisme en anderzijds tegen de duiven.

Wat een eigenaardige plaats voor begravingen, denk je op het eerste zicht. Maar dan valt de opening op, de ingang naar een gebouw zonder dak! We betreden dan ook de ingang en zien de resten van een kerk: de Sint-Franciscuskerk. Ooit lagen de Malatesta`s en hun arts in de kerk begraven maar werden in de 17de eeuw verplaatst naar de huidige plek.

Deze ingangspoort is het enige wat overblijft van de oorspronkelijke middeleeuwse kerk!

Gesciedenis van de ex-kerk San Francesco:

Van 1255 tot 1323 bouwde men aan de Sint-Franciscuskerk en het aanpalend klooster (nu gemeentehuis). Met de eeuwen onderging de kerk verschillende verbouwingen. Doch einde 17de eeuw veroorzaakte een aardbeving en wat later ook een brand schade aan de kerk. In 1763 financierde paus Clemens XIV de restauratie van het klooster. Tegen het einde van die eeuw wilden de Franciscanenmonniken ook nog de kerk herstellen, doch door de Franse regeringsperiode kwam het er niet meer van. Men heeft tot 1840 moeten wachten voordat de kerk gerestaureerd kon worden, ondertussen had het voornamelijk als magazijn en stal gediend. Met de verbouwingen verdwenen alle overgebleven oorspronkelijke zijaltaren en inscripties.

Vanaf 1870 met de eenmaking van Italie, verdwijnen heel veel kloosterorden en dient het klooster als kazerne. De kerk zelf ging helemaal in verval voornamelijk veroorzaakt door opeenvolgende aardbevingen. Men wilde het uiteindelijk afbreken, want in 1930 stortte het dak in.
Er kwamen verschillende verbouwingsplannen op tafel die men echter nooit uitvoerde.
Tegenwoordig organiseert men er culturele openlucht- evenementen.

Best indrukwekkend om hier rond te lopen. Zeker op een zonnige dag. Om hier een concert bij te wonen moet een mooie belevenis zijn !

Een tip:

Wil je er ook eens een optreden beleven ? Op deze website vind je alle info over evenementen in Fano. Veel Plezier !