Ecco Le Marche

In Nederland kennen ze het fenomeen al langer; het samengaan van verschillende kleine gemeentes tot 1 grote. In Italië streeft men er ook naar, want hier bestaan nog duizenden kleine onafhankelijke gemeentes van amper 1000 inwoners. In de regio Le Marche kennen we tot nu toe slechts twee die samengingen : de gemeente Vallefoglia ooit Colbordolo en Sant’Angelo in Lizzola en Trecastelli.
Op 1 januari 2014 vielen de vroegere Castel Colonna, Ripe en Monterado voortaan onder 1 bestuur met 1 burgemeester en schepencollege met de nieuwe naam Trecastelli. Een referendum onder de bewoners had een positief antwoord gegeven.

Mijn man Erik en ik waren eind juli in de buurt van Trecastelli, dus besloten we om er een kijkje te nemen. Wij startten in Monterado, de middelste gemeente qua inwonersaantal. (ca.2100 inw).

Genoemd naar de Monte van Rado waarschijnlijk een Longobardische heer. In het stadje zelf bleek vooral het imposante 17de eeuwse kasteel de moeite om te zien.

De oorsprong van Monterado gaat terug tot 13 juli 1267; een versterkte stad met verdedigingsmuren dat tot het hertogdom Urbino behoorde, dankzij de strategische ligging met uitzicht over de vallei en de zee.
In 1742 kwam het dorp in eigendom van de jezuïetenpriesters van het Collegium Germanicum et Hungaricum, die besloten het oorspronkelijke uiterlijk van het dorp te veranderen: de oude verdedigingsmuren en alle huizen en straten van het kleine dorp verbouwden ze tot een imposant palazzo.
In het begin van de 18e eeuw werd het één van de bezittingen van Napoleon I. Het kasteel in zijn huidige vorm werd ontworpen door de architect Luigi Vanvitelli (reeds vernoemd in ons artikel over Ancona), van wie het grootste deel van zijn verbouwingen vandaag de dag bewaard zijn gebleven.Tegenwoordig is het een luxe hotel.

Even de sfeer opsnuiven langs de talrijke steegjes:

Vervolgens reden we naar de deelgemeente Castel Colonna, de kleinste van de drie.

Vanaf 1921 kwam de naam Castel Colonna pas officieel op de landkaart te staan, want daarvoor heette het Tomba di Senigallia. Colonna verwijst naar de nicht van paus Martinus V. Zij was getrouwd met een Malatesta die er ooit woonde.

Hier bemerkt men nog meer de middeleeuwse sfeer op; een mooie piazza, delen van de oude stadsmuur en magnifieke uitzichten.

Ripe wordt ook de Paese dei Mestieri genoemd of het land van de ambachten, waar ooit talrijke molenaars, smeden, timmerlieden en koorddraaiers werkten.
Ook het museum https://www.museonoridenobili.it/ gewijd aan de vrouw in de hedendaagse visuele kunsten. zou de moeite waard zijn, maar gesloten toen we er waren. Het werd genoemd naar Eleonora de Nobili een kunstschilderes uit Ripe van de 20ste eeuw.

Deze Trecastelli zijn ideaal om je strandvakantie in Senigallia af te wisselen met een bezoek aan het binnenland !


0 reacties

Een reactie achterlaten

Avatar plaatshouder

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.