Bijna elk Italiaanse gemeente telt minstens 1apotheek. Maar je vindt niet overal een historische ! In het centrum van Fabriano bevindt zich de antica Farmacia Mazzolini-Giuseppucci, ook wel Museo della Farmacia (apothekersmuseum) genoemd of 1896- Scienza e Natura. (wetenschappen en natuur).
Begin jaren 2000 liep ik er wel eens binnen om producten te kopen gemaakt op basis van planten en kruiden, want het fungeerde nog als Erboristeria. Doch daarna sloot het de deuren om na een restauratie in 2010 als museum te worden ingewijd.
Tijdens 1 van de FAI dagen of openmonumentendagen vernamen Elke en ik, dat de apotheek geopend zou worden aan het publiek. De unieke kans om die eens te bezoeken met een gids. Daar de ruimte zich beperkt tot 1 lokaal, liet men de bezoekers slechts in beperkt aantal toe. Zo konden we al op ons gemak de ingang bewonderen, die de moeite waard bleek: we zagen reeds de hand van de Meester Adolfo Ricci in het houtsnijwerk. De taferelen verwijzen naar de wetenschappelijke bereiding van de geneesmiddelen.
In 1896 nl vormde Ermenogaste Mazzolini (1849-1899) de specerijenwinkel, die hij van zijn vader erfde, om tot apotheek. Ermenogaste groeide op tijdens de periode van revolutie en eenmaking van Italie. Einde 19de eeuw veranderde de technologische ontwikkeling met verschillende uitvindingen zoals stroom, radium e.d. al snel de hele samenleving.
Ook de medicinale wereld ontwikkelde zich van geneeskunde gebaseerd op kruiden en planten tot geneesmiddelen op recept van de artsen en met meer wetenschappelijke achtergrond..
Dat begreep Mazzolini, zodat hij een eerbetoon aan de wetenschap wenste te brengen in zijn apotheek. Hij maakte nl deel uit van de Vrijmetselarij.
Hiervoor nam hij Adolfo Ricci in dienst, een ervaren en kunstzinnige houtbewerker uit Perugia. Beide heren deelden dezelfde mening over 1 Italie en over de wetenschap en moderne wereld. Niet altijd evident in een regio die eeuwenlang bestuurd werd door de pausen en de katholieke kerk.
Het zou Ricci`s meesterwerk worden, heel het plafond , de wanden, het meubilair en de toog uit esdoorn en ebbenhout, getuigen van zijn ongelooflijke handvaardigehid.
Deze Perugijnse houtbewerker bleek dan ook nog bevriend met de wetenschapper Giuseppe Bellucci, die hem waarschijnlijk de namen van belangrijke wetenschappers, dokters en apothekers suggereerde, die overal in het houtsnijwerk van de apotheek prijken. Op het plafond kregen nationale en internationale apothekers en artsen een ereplaats:
Na een tijdje werd ons geduld beloond, de gids liet nu ons groepje binnenkomen. We betraden de ruimte die enerzijds een Libertystijl uitademde maar ook de neogothiek viel duidelijk op! Uiterst zeldzaam voor historische apotheken. Hier verbond men het nuttige zoals toog, uitstalkasten voor de medicijnpotten met de kunst als eerbetoon aan de wetenschap. Tevens vermoedt men een verwijzing naar de tempels van de Vrijmetselarij, waarbij de toog het altaar symboliseerde en de 6 krukken ook naar daar verwijzen.
Eigenlijk wisten we niet waar naar we eerst moesten kijken, zoveel te zien ! Gelukkig begeleidden de gidsen ons , zonder hun uitleg misten we waarschijnlijk een groot deel van de symboliek.
Bovenaan, rondom de hele ruimte, bemerkten we engeltjes of putti`s met taferelen verwijzend naar belangrijke uitvindingen, met bustes van de wetenschappers :
Bovendien verwezen sommige afbeeldingen naar de apothekerswetenschappen en de geneeskunde. Met tevens nog verwijzingen naar de scheikunde, de wetenschap en Galileo turend door zijn teleskoop.
De potten waarin men de kruiden en de geneesmiddelen bewaarden, o.a. de ca. 90 porseleinen potten van Ginori a Doccia. (Toskaanse fabrikant van porselein vanaf de 18de eeuw) zijn zeer waardevol. Alsook de 400-tal glazen flesjes en potjes. Een nog kwasi volledige en intacte verzameling, uiterst zeldzaam !
Op de toog zagen we de weegschaal, een heel belangrijk instrument om de ingredienten haarfijn te wegen. In deze apotheek gebruikte men zelfs de eerste gehomologeerde gewichten en weegschaal sinds 1892.
Geen enkel element ontkwam aan een mooie versiering, getuige de handgrepen, de verlichting en de beelden aan de ingang.
Men weet uiteindelijk niet of de opdrachtgever Mazzini de apotheek in al zijn glorie heeft kunnen zien, want hij overleed vroeg op 50-jarige leeftijd. De apotheek bleef in het bezit van de Mazzinifamilie tot 1932, toen stierf de laatste erfgenaam. Na verschillende wissels tussen verschillende eigenaars, mocht Gino Giuseppucci zich de nieuwe bezitter noemen . In 1982 stopten de Giuseppucci`s met de activiteit en gaven het in gebruik door, maar bleven wel eigenaar. In 1983 erkende het Italiaanse ministerie van Cultureel Erfgoed de apotheek als beschermd historische waarde. Daarna diende ze nog enkele jaren als erboriseria om vervolgens te sluiten. In 2010 werd ze na restauratie een museum .
Jammer dat we er niet zo lang konden blijven, er viel immers zoveel te bekijken. De volgende groep stond immers al te wachten om deze prachtige apotheek te bezichtigen.
Wil je deze apotheek ook eens van binnen zien, informeer je dan bij het VVV van Fabriano.
Of rijd eens naar Cerreto d Esi, daar bevindt zich ook een historische apotheek, weliswaar in een meer eenvoudige uitvoering, maar best leuk om te zien. Voor bezoekuren raadpleeg ons artikel.
0 reacties