Deze keer iets voor onze lezers die van vlees houden. De regio Marche biedt tegenwoordig een overvloed aan vleesgerechten en royale porties, zowel in restaurants als op festivals. Zo viert het dorp Poggio San Marcello bijvoorbeeld in een van de laatste weekenden van juli de Grande Bisteccata: het grote barbecuefestival.
Dit verdient veel respect, want het dorp telt slechts 500 inwoners; het feest heeft al het cijfer 14 op de teller staan, waar naast de culinaire hoogstandjes elke avond livemuziek te horen is vanaf een speciaal daarvoor gebouwd podium.
Als zelfverklaard liefhebber van allerlei soorten dorpsfeesten, moest Elke er natuurlijk heen samen met haar man om het zelf te ervaren. Maar eerst een kort overzicht van de plek, die een opmerkelijk lange geschiedenis kent:
Poggio San Marcello – een dorp met een ver verleden.
Poggio San Marcello maakt sinds 1301 deel uit van de Castelli di Jesi. De eerste nederzettingen moeten echter al rond 500 v.Chr. hebben bestaan, zoals blijkt uit het graf van een Picenische krijger en andere archeologische vondsten. De plaats bleef bewoond tijdens de Romeinse tijd en onder de vroege christenen, met als getuigen vroegchristelijke mozaïekstenen die men in de jaren 50 bij toeval binnen de oude stadsmuren ontdekte.
Het kasteel zelf dateert uit de 13e eeuw, toen de bisschop van Jesi hier zijn hof hield. In 1926 werd de gemeente opgenomen in Castelplanio, maar sinds 1947 is het weer een zelfstandige gemeente.
Hier zijn enkele foto’s van overdag afkomstig van Wikimedia Commons:
Genoeg inleiding – we hebben honger!
De barbecue vindt plaats net buiten de stadsmuren, op Piazza Giacomo Leopardi. Er worden diverse biertafels en -banken neergezet, met uitzicht op een deel van de middeleeuwse stadsmuur, waaronder de Porta del Soccorso. Het menu bestaat volledig uit vleesgerechten onder andere:
- Tagliata: Runderbiefstuk die na het grillen in plakjes wordt gesneden en geserveerd op een bedje van rucola en tomaten.
- Grigliata Mista: Gemengde grillschotel, met onder andere kotelet, venkelworst en fegatelli (kleine stukjes lever omwikkeld met spek en laurierblad).
- Voor de avontuurlijken onder ons: een Fiorentina, een grote T-bone biefstuk met stukken rosbief en ossenhaas, die doorgaans tussen de 1,2 en 2 kg weegt.
- Voor vegetariërs/veganisten zijn er echter eigenlijk alleen gegrilde groenten, die overigens wel erg lekker smaken.
Het is sowieso al een erg warme avond, maar de arme grillmeesters doen hun best:
Bekijk de korte video van de grillmeesters in actie:
Gegrild eten is erg populair in de regio Marche en wordt meestal eenvoudig geserveerd – licht gekruid, maar zonder grote sauzen of salades: kwaliteitsvol vlees heeft dat niet nodig. Elke vindt de kwaliteit van het vlees hier vaak beter dan bijvoorbeeld in Duitsland.
We bestellen een gemengde grill schotel (grigliata mista) met verschillende soorten vlees en een tagliata. Om te voorkomen dat we met het gebruikelijke botte wegwerpbestek in het heerlijke vlees moeten hakken, hebben we ons eigen bestek van huis meegenomen. De vrouw achter de toonbank is daar bijna beledigd door, want – verrassing! – ze delen daar echte steakmessen uit.
We zitten bomvol en, zoals zo vaak gebeurt, zijn we de Tupperware-bakjes vergeten. We eten tegenwoordig niet meer zoveel vlees. Dus nemen we een deel mee naar huis, verdeeld over twee papieren bordjes.
Een korte verkenning van Poggio San Marcello.
De band speelt pas later op de avond. We besluiten daarom eerst een rondleiding door de plaats te maken. Het zal heel kort zijn, want je kunt langs de buitenkant van de stad wandelen langs de goed bewaarde middeleeuwse muren aan de Via Sobborgo. Maar binnenin zijn er maar een paar straten. De hoofdstraat Via Tarcisio Tassi verbindt de twee stadspoorten met elkaar. Het dorp voelt verlaten aan, want bijna alle 500 bewoners lijken op het feest te zijn.
Aan het andere uiteinde van de Via Tarcisio Tassi komen we bij de oudste stadspoort, de Porta San Nicola. Daarboven staat de Torre Civica, de stadstoren met een klok: een klein mechanisch meesterwerk van de klokkenmaker Pietro Mei uit Montecarotto – waarover we al eerder berichtten. Het is nummer 20 van zijn werken en dateert uit 1848.
Terug op Piazza Leopardi trakteren we onszelf op muziek van een Ligabue-coverband voordat we naar huis gaan en het nog steeds erg drukke festivalterrein verlaten.
Praktische informatie;
In 2026 vindt de Grande Bisteccata plaats in het weekend van 23 t/m 26 juli. Het festival is alleen ’s avonds geopend. Na het diner is er livemuziek van verschillende bands – meestal tot laat in de avond.
Het menu van dit jaar omvat de beroemde Fiorentina, maar ook lamsspiesjes, spareribs, hamburgers en andere gerechten.
Iedereen die geïnteresseerd is in het festival, kan aankondigingen vinden op de Facebookpagina van de ProLoco-vereniging. Veel plezier!
0 reacties