Er hangt een mysterieuze sfeer rond de Santa Croce-kerk in Sassoferrato : er wordt gezegd dat ze op een zogenaamde krachtplek staat, een mystieke plaats vol met bijzondere energieën die naar verluidt zelfs vandaag de dag nog meetbaar zijn.
Hierover kan men discussieren maar we geven toe, dat het om een speciale kerk gaat en dat de locatie bijzondere aandacht trok van zowel de Romeinen als, eeuwen later, de Tempeliers .

Wellicht komt dit ook door de strategisch belangrijke ligging van de Santa Croce nl. aan de vroegere Romeinse weg Protoflaminia, die van het romeinse Senigallia naar Rome liep.
In de middeleeuwen gebruikten de pelgrims ook nog deze weg als pelgrimsroute van Rome naar Ancona en zo verder naar het Heilige Land .

Een bezoek aan de kerk tijdens Open Monumentendag.

Elke en ik bezochten vorig jaar de Santa Croce tijdens een van de FAI-dagen (soort open monumentendagen). we bereikten de kerk via een smalle, onverharde weg en konden parkeren op een klein weilandje dat men speciaal voor die dag openstelde. Ondanks dat het bijna middag was, stonden er nog veel mensen te wachten om naar binnen te gaan. de rondleiding zoals altijd tijdens de FAI-dagen, verzorgd door scholieren – een heel leuk idee!

Van buitenaf oogde de Santa Croce, ondanks haar omvang, vrij onopvallend. De gevels bleken hoog en massief, en afgezien van het rijk versierde ingangsportaal, zagen we weinig ornamenten. Dit kwam doordat men de kerk in de 16e eeuw volledig insloot door een kloostercomplex. Daarom bevindt de kerk, inclusief de buitenkant van de apsis, zich nu binnen de muren!

Geschiedenis en geheimen van Santa Croce.

In de directe omgeving van de kerk bevond zich sinds 283 v.Chr. een Romeinse kolonie, strategisch zeer belangrijk vanwege de ligging aan de voet van de Apennijnen en direct aan de Protoflaminia . Enkele jaren eerder, in 295 v.Chr., vond in de buurt de machtige Slag bij Sentinum plaats, waarbij de Romeinen de lokale Samnitische en Gallische Sennonische volkeren onderwierpen .

Onder de christelijke kerk van de Santa Croce bevond zich waarschijnlijk ooit een zeer oude Romeins-heidense tempel gewijd aan de god Mithras , een Romeinse zonnegod. Maar de oorsprong van zijn verering ligt veel vroeger en bevindt zich in de Indo-Iraanse regio.
Het was een cultus uitsluitend door mannen beoefend, waarbij de leden, vaak legionairs, geheimhouding moesten zweren. Hier beginnen de mysteries van de plek! Aan de achterkant van de apsis van Santa Croce , gelegen binnen het kloostercomplex, zijn menselijke gezichten te zien in de vorm van de zon en de maan. Onderzoekers zien dit als een verborgen verwijzing naar de voormalige Mithras-tempel.

De Santa Croce-kerk werd gebouwd in de 12e eeuw, zoals gedocumenteerd in een passage in de Annales Camaldolensius , de annalen van de Camaldolenzer monniken uit die periode. De monniken, wier orde zich over heel Midden-Italië verspreidde, behoorden zelfs tot de bouwheren en namen actief deel aan de bouw van het gebouw. ​​Er wordt gezegd dat ze onder andere stenen uit het nabijgelegen Sentinum gebruikten. De armoedigd monniken ontvingen steun van de Atti- dynastie , die oorspronkelijk uit Todi kwam en zich rond 1150 in het gebied rond Santa Croce vestigde. De stichter van de familie, Attone I , was grootgraaf van Umbrië en bisschop van Todi – een machtig man.

Opmerkelijk: drie andere mysterieuze kerken in de omgeving, schrijft men tevens toe aan graaf Atti: San Claudio in Chienti , San Vittore delle Chiuse en Santa Maria delle Moie . Alle drie worden ook beschreven als Tempelierskerken en hebben een vergelijkbare plattegrond in de vorm van een Grieks kruis, typisch voor Byzantijnse kerken. We weten dat Karel de Grote ook geïnteresseerd was in Byzantijnse architectuurstijlen.

De Tempeliers uit de 12e eeuw, Karel de Grote uit de 9e eeuw en de machtige graven Atti, die mysterieuze kerken in de omgeving bouwden – nogal verwarrend allemaal! Het is dan ook geen wonder dat we onder de bezoekers van Santa Croce mensen tegenkomen die ons samenzweerderig vertellen over de aanwezigheid van Karel de Grote in de regio Marche. We zijn dit verhaal al vaker tegengekomen en hebben erover geschreven in ons artikel over San Claudio .

Maar terug naar het verhaal: in de 14e eeuw had de Inquisitie een zeer harde houding tegenover Santa Croce , de graven Atti en de Tempeliers, die daar ongetwijfeld aanzienlijke invloed uitoefenden. In 1310 betekende een decreet van de Inquisitie het begin van het einde voor het klooster. In 1312 ontbond paus Clemens V de Tempeliersorde en vervolgde, arresteerde en doodde hij, samen met koning Filips IV , de leden ervan. Enkele jaren later, in 1333, werd Santa Croce toegewezen aan de Orde van Sint-Johannes om er een hospitaal voor pelgrims te vestigen. De Hospitaalridders hadden de rijkdom van de Tempeliersorde in grote delen van Europa geërfd.

Na een gouden tijdperk van de 13e tot de 15e eeuw raakten het klooster en de kerk in de 16e eeuw in verval, omdat de paus ze onder het beheer van verschillende seculiere bestuurders plaatste. Pas in 1610, onder paus Paulus V, werd het klooster opnieuw toevertrouwd aan de Camaldolenzer Orde, die het tot het begin van de 20e eeuw in bezit hield. Toen sloot de orde, vanwege een gebrek aan nieuwe leden, haar deuren en verkocht het bezit.

Welk bewijs hebben we voor de aanwezigheid van de Tempeliers in Santa Croce?

De vroegere (en huidige) aanwezigheid van de Tempeliers kan men in de kerk niet ontkennen; dit begint al met de naam van de kerk, “Santa Croce” – het Heilige Kruis. De kenmerkende Tempelierskruisen zijn op veel plaatsen te vinden; sommige in steen gehouwen, andere geschilderd. Het zijn gelijkzijdige kruisen, vaak verbreed aan de uiteinden.

Tevens kenmerkend voor de symboliek van de Tempeliers: veel beeldhouwwerken beeldt men paarsgewijs af: zo zien we bijvoorbeeld dierenfiguren en draken in paren.

Een kapiteel van een zuil beeldt de kruisiging uit. Christus is niet met zijn voeten over elkaar aan het kruis genageld, maar met zijn voeten naast elkaar. Deze stijl wordt ook toegeschreven aan de Tempeliers.

In het ingangsportaal zien we niet alleen de typische Tempelierskruisen, maar ook gebeeldhouwde leeuwen op de zuilen aan de linker- en rechterkant, die samen op zeven slangenkoppen staan. Het getal zeven, dat over het algemeen veel voorkomt in de katholieke kerk, is nog prominenter aanwezig in de rituelen van de Tempeliers (zeven niveaus van kennis, zeven canonieke uren).

Zelfs in onze tijd claimt de opvolger van de katholieke Tempeliers (die niet door de paus wordt erkend) de Tempeliersoorsprong van de Santa Croce: in december 2011 vond er tijdens de winterzonnewende een grote bijeenkomst van de orde, die nu door de Kerk wordt erkend, in Santa Croce plaats , waarbij ook nieuwe ridders werden benoemd.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden van de mysterieuze kerk van Santa Croce; wie haar bezoekt, zal op bijna elke hoek wel iets interessants ontdekken.

We laten de informatie eerst even bezinken, want we hebben het nog niet eens gehad over de bijzondere interieurarchitectuur en de fresco’s en schilderijen. Die komen in een volgend artikel aan bod, want ze zijn zeker de moeite waard.

Santa Croce: Praktische informatie.

Hier vind je de Google Maps-coördinaten van Santa Croce: Coördinaten .

De kerk is normaal gesproken gesloten, behalve voor de missen (volgens informatie van de gemeente om 7.00 uur op weekdagen, en om 7.30 uur op zon- en feestdagen).

Bovendien bevestigde het toeristenbureau van Sassoferrato, dat de kerk ook op zondagmiddag om 15.00 uur te bezoeken is.

Voor speciale afspraken, bijvoorbeeld voor groepen, kan je contact opnemen met het toeristenbureau:

• Telefoon +39 0732956257
• E-mail: iat.sassoferrato@happennines.it
• https:/www.sassoferratoturismo.it/abbazia-di-santa-croce/
• facebookpagina: https://www.facebook.com/sassoferratoturismo/

Of neem contact op met Pro Loco Sassoferrato:
prosassoferrato@gmail.com , telefoon: 328 9066216